19-10-08

bachbloesems

Ben zaterdag een dagje naar Hasselt geweest met mijn dochter.  Heb niets laten merken aan haar, maar moest me echt forceren om vrolijk te zijn.  Het ging me totaal niet in de voormiddag, kon me niet ontspannen, in de namiddag werd ik gelukkig iets rustiger.

Tegen 3 uur ben ik naar die winkel gegaan met de bachbloesems.  Een uur ben ik daar binnen geweest.  Ik vertelde eerst mijn verhaal.  Van mijn hormonentherapie had ik niets verteld, hij bekeek me aandachtig en zei : jij bent nog met een behandeling bezig, je neemt medicijnen, ik zei : ja.  Ik zie en ik voel dat zei hij, jij zit gewoon vol stress, ook voor een stuk veroorzaakt door die medicijnen.  Het zou me ook niet verwonderen dat jij doodmoe bent.  Ik keek hem verbaasd aan, hoe wist hij dat allemaal.

Hij gaf me verschillende potjes met bachbloesems, die moest ik in mijn linkerhand houden en tegen me aan houden, ogen toe, ontspannen, en dan moest ik na een tijdje zeggen of ik me beter en lichter voelde, maar ik voelde totaal niets, bij sommige voelde ik me nog ellendiger worden.  Hij zei dat ik een enorm zwaar gevoel rond mijn hart had. 

Hij gaf me een potje met een straffere bachbloesem, terug ogen dicht en ontspannen.  En raar, héél raar, ik voelde me lichter worden, ben blij dat je toch nog reageerd zei hij, want door die hormoontherapie reageer je op veel dingen niet meer.

3 soorten bachbloesems moet ik nu innemen.  Normaal moest ik nog vanalles anders innemen, hij had daar verschillende potjes met een soort van vitaminen.  Hij zette er 3 op de toonbank, diende voor mijn vermoeidheid, 2 voor te ontgiften en dan nog 2 voor mijn spierpijnen.  Ik moest die allemaal in mijn linkerhand houden, weer ogen toe .  Toen zei hij : nu ga je ofwel naar voren vallen ofwel naar achter, ik moest even glimlachen, ik dacht : ja dat zal wel !!!  Maar het rare was, ik viel naar achter, ik kon dat niet tegenhouden.  Hij heeft al die potjes teruggezet, dat ik naar achter viel wou zeggen dat ik er nog niet aan toe was om dat allemaal in te nemen.  Ik zei ook : ik neem al zoveel vitaminen en dan dat er nog allemaal bij, is wel veel hé.

Nu moet ik met die 3 potjes bachbloesems gaan beginnen, en als dat goed helpt kwam ik wel vanzelf bijhalen zei hij.  Kan zijn, ik moet het toch eerst proberen, ik weet niet goed wat ik er van moet geloven, ben niet thuis in de homeopathie, ik wil het proberen, ik sta er open voor, neem liever zoiets dan pillen.  We zullen wel zien of het werkt !!!

Mijn dochter stond héél verbaasd in de winkel te kijken, ze vond dat die man enorm zaagde maar ze moest ook toegeven dat hij op veel punten gelijk had.  Ze vond het een beetje griezelig.  Ik vroeg bv : hoeveel druppeltjes moet ik nemen.  Wacht even zei hij, hij hield het potje tegen zijn hart en zei toen : 4 druppels.

Toen we terug buiten stonden zei mijn dochter : Ik voel me net als in een Harry Potter film.

Woensdag 8 dagen moet ik terug naar de psycholoog, dan zouden die druppels al moeten helpen, ik ben echt benieuwd, voel me nog niet echt beter, vooral 's morgens voel ik me héél ellendig.  Die man zei ook dat ik nog een héél lange weg had te gaan, ik was mijn eigen kwijt zei hij, je moet terug je eigen ik terugvinden.

Heb enorme hoofdpijn vandaag, zijn die druppels aan het werken, ik weet het niet, heb ook al een hele week enorme spierpijn in mijne nek, die zit compleet vast, de kinisist heeft er 3 keer aan gewerkt deze week, mijne arm heeft ze overgeslagen, het is beter maar nog niet veel, gelukkig kan ik morgen weer terug gaan. 

13:13 Gepost door Sabine in Algemeen | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook |

17-10-08

Verslagje

Heb gisteren het eerste bezoekje aan de psychologe gehad, ik ging met een klein hartje naar daar

het is héél goed gegaan, het klikte vanaf het eerste moment, ik dacht nochtans toen ik binnen ging, nu moet ik hier een uur gaan vertellen, oh jee wat moet ik allemaal gaan zeggen, ik moet zeggen dat uur is omgevlogen

heb eerst een papier moeten invullen met allerlei gegevens.  Ze heeft mij het meeste laten vertellen, zij stelde af en toe vragen, het eerste gesprek is een kennismakingsgesprek zei ze tegen me, en dan kijken we ook of het klikt want dat is héél belangrijk, en dan de volgende keer zien we wel wat we doen.

In het begin had ik wat moeite om te praten, maar ze kreeg me vrij rap los, ik ben beginnen praten, ik wou eigenlijk nog zoveel vertellen maar het uur was rapper om dan ik dacht.

 Ze zei ook dat ik niet echt een depressie had, want de meesten die een depressie hebben, hebben nergens zin meer in en jij doet nog vanalles, ik zei dat ik nochtans soms ook nergens zin in had.  Ze vroeg me ook hoe de kinderen het hadden verwerkt en mijne man.  Ik heb echt een klop van de hamer gelijk ze dat zeggen, jij bent altijd maar doorgegaan zei de psychologe, het ene was nog niet gedaan of het volgende was op komst, jij had geen tijd of maakte geen tijd om het te verwerken, en nu is alles gedaan en volgens mij zit jij niet in een depressie maar volop in het verwerkingsproces.  Het is veel geweest voor jou op die 2 jaar zei ze, teveel, en daarbovenop komt dan ook nog eens die hormonentherapie die zoveel bijwerkingen heeft, dat heeft emotioneel ook een héél effect op jou.  En dan die spierpijnen en het slechte slapen, allemaal door die hormonen. 

Ze raadde me om bach bloesems te gebruiken, dat zijn druppels op homeopatische basis, dat zorgt ervoor dat ik me mentaal beter gaat voelen, werkt echt op het emotionele.  Ik zit volgens haar midden in een mentale verwerkingsproces daarmee dat ik me zo slecht voel.  Ik vertelde ook van mijn kinisiste, dat zij soms accunpunctuur deed bij mij en soms ook prikte dat op het emotionele werkte, dat is héél goed zei ze.  Ze was wel verbaasd dat ik niets tegen mijn huisarts of kinisiste had verteld dat ik een afspraak met de psychologe had, je moet je daar niet voor schamen zei ze.  Ik zei : dat doe ik niet maar vind het gewoon moeilijk om het te vertellen.  Moet je zeker doen zei ze en vertel tegen je kinisiste dat je bach bloesems gaat gebruiken, als die chinese geneeskunde heeft gedaan en accunpunctuur zal ze dat wel kennen. 

Binnen 14 dagen heb ik nu terug een nieuwe afspraak en dan ben ik die druppels al 14 dagen aan het innemen, heb wel echt het gevoel dat zij me kan helpen, zij werkt zo'n beetje als mijn kinisist homeopatisch, ze is tegen pillen, ik ook, alleen als het echt moet neem ik dat.  Ze was ook blij dat ik geen anti depressiva nam want daar was ze ook tegen, dus op dat punt klikt het ook tussen ons.

Het was maar een kennismakingsgesprek en toch, toen ik daar buiten kwam liep ik te bibberen op mijn benen en had ik ineens veel kou.  Ze heeft precies al héél wat losgemaakt bij mij, ben content dat ik doorgezet heb, straks was ik nog aan het twijfelen of ik het niet zou afzeggen.  Ik lig nu in de zetel, ben nog te moe om te gaan sporten, het heeft me wel duidelijk goed gedaan, maar ik heb nog een lange weg af te leggen heb ik zo'n gevoel

Dit is zowat in het kort mijn eerste bezoekje aan de psychologe.

Ik kom er wel, ook dankzij de lieve berichtjes van jullie, heb ik daar ook verteld dat ik zoveel lieve blogvriendjes heb, en dat ik zoveel steun van jullie had en van mijn goede vrienden.  Heb ook gezegd dat ik zelf gedichten schreef, vond ze héél positief !!!

Ik wens jullie allemaal een héél fijn weekend toe en als ik wat beter ben kom ik terug op blogbezoek , beloofd !!!

07:59 Gepost door Sabine in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

15-10-08

pfffffffffff ik ben er even

Ik ben opgelucht, blij maar ook een beetje bang.  Heb eindelijk een afspraak vaststaan bij de psychologe.  Heb wel wat drempelvrees : wat moet ik daar verwachten?  Heb bang voor de emoties die waarschijnlijk gaan boven komen.  Maar het meest van al ben ik opgelucht, mijn hoofd is een warboel van emoties, kan geen rust krijgen in mijn hoofd, ik zit geblokkeerd, ik slaag er niet in om met mijn leven door te gaan.

ik slaag er nog altijd niet in om op andere blogjes te gaan lezen, sorry hiervoor, mijn blogpauze duurt langer dan ik had verwacht. 

Ik wens voor iedereen een fijne week toe, tot slot heb ik nog een paar gedichten zelfgemaakt, geeft weer perfect weer van hoe ik me voel :

Wanhoop

1 grote chaos is het in mijn hoofd

mijn levenslust is uitgedoofd

en toch .....

Ze krijgen me niet klein

na regen komt zonneschijn

mijn vechtlust is er nog

En dat is het belangrijkste toch

Langzaam maar zeker

klim ik omhoog uit een diep dal

en toch ben ik bang dat ik

weer naar beneden val !

Gelukkig kan ik erover praten

en heb ik vele lieve maten

Wanhoop en angst beneemt me soms de adem

Wanneer kan ik eindelijk die zwarte

bladzijde omslaan in mijn leven

Ik wil terug kunnen genieten

en zorgeloos zijn

zonder die allesoverheersende pijn !

Ik wil naar de toekomst kijken

zonder pijn en wanhoop

maar met veel hoop !

Ik wil me vrij en gelukkig voelen

Gelijk een vlinder zwevend door de lucht

In de kilte van de nacht

word ik wakker met een diepe zucht

Tranen glijden over mijn wang

ik ben zo onwerkelijk bang

Voor wat de toekomst me brengen zal

Sabine

Hulpkreet

Ik voel me leeg en opgebrand

is dit een teken aan de wand?

Ik voel me angstig en alleen

alleen met mijn verdriet

en niemand die het ziet !

Ik wil in je armen schuilen

en uren aan een stuk huilen

ik wil doorgaan met mijn leven

zonder bibberen en beven

ik wil uit deze nachtmerrie ontwaken

en iets van mijn leven maken

Geef me hoop , geef me kracht

en een toekomst die me toelacht

Dit is alles wat ik vraag

dan leef ik weer graag !

Sabine

 

20:30 Gepost door Sabine in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |