11-02-09

Dappere krijger

Kreeg in de week een héél lief mailtje van een vriendin van mij, ze noemt mij een moedige krijger, vond ik zo lief gezegd, zoiets kan mij echt oppeppen .  Dit zijn haar woorden die ze schreef : kijk ik naar jou sta ik weeral versteld hoe sterk en vol vechterskracht iemand kan zijn om met de meest vernietigende ziekte om te gaan en te volharden, en dit reeds bijna drie jaar, hadden ze je van tevoren gezegd van dat staat je nog allemaal te wachten had je beslist gezegd : dat haal ik niet, maar zie " je staat er nog steeds" .  Heb dit mailtje bewaard en ik lees het elke dag, het geeft me veel kracht, bedankt Josée , dat verdient een bloemetje :

boeket

Ik voel me voorzichtig terug een beetje beter, er komt een piepklein zonnetje in mij tevoorschijn.  De dappere krijger geeft niet op.  Ben maandag bij de psychologe geweest, ze verschrok toen ze me zag maar toen ze hoorde wat er allemaal was voorgevallen de laatste weken keek ze me héél medelevend aan.  Heb een enorm goed gesprek weer met haar gehad, inplaats van een uur ben ik anderhalf uur bij haar geweest.
Het was wel weer confronterend, ze ging terug tot in mijn kindertijd.  Het komt er op neer dat ik altijd iedereen maar wil sparen, ik vertel niet alles of soms niets om anderen maar niet te belasten met mijn geklaag, en zo ben ik als kind ook geweest, een terugkerend patroon noemde de psychologe het, ik moet dat gaan doorbreken, niet gemakkelijk.  Zelfs als ik in mijn dagboek schrijf denk ik dikwijls : zou ik dit of dat wel schrijven, hoe gaat dat overkomen.  Denk altijd eerst aan anderen, en dan pas aan mezelf.  Een goede dosis zelfegoïsme zou me niet misstaan zei ze.
Moet meer gaan opkomen voor mezelf.  Moet dringend aan mezelf gaan werken.
Maandag sta ik nu terug op, ze wilt me dan al terug zien omdat er volgende week weer een stressweek aankomt, omdat ik naar de gynecoloog moet voor die echo. Ze gaat me maandag ook een andere combinatie van bloesems geven. 
De gesprekken met haar doen me enorm goed, ze geven me weer kracht en sterkte om er tegenaan te gaan, ik ging met tranen in mijn ogen naar binnen en kwam buiten met een glimlach. 
Ben gisteren ook weer gaan sporten, zelfs daar had ik de laatste weken geen zin meer in, maar op aandringen van de psychologe ben ik gisteren geweest, en ik moet zeggen het heeft deugd gedaan.  Seffens naar de kinisiste want mijn nekpijn is weer niet te doen, maar de dappere krijger geeft niet op !!! Er gaan betere tijden komen, ik voel het gewoon.

10:15 Gepost door Sabine in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

06-02-09

Het houd precies niet op !!!

Ben gisteren bij de oncologe geweest, ik vertelde van mijn maandstonden, ze was al aan het uitleggen van die spuiten, krijgt ze ineens mijn bloed in het oog : vreemd , héél raar zei ze.  Ik zei : wat scheelt er, volgens sommige hormonen in je bloed zit je in de overgang zei ze.  Maar andere hormonen stonden dan weer hoger.

Nu kan die bloeding ook door de nolvadex komen, met andere woorden dat ik poliepen op de baarmoeder heb, want dat kan die nolvadex geven.  Dit moet nagekeken worden, nu moet ik de 19 de februari naar de gynecoloog om een echo te laten maken, om te kijken of ik poliepen heb.  Zijn het geen poliepen, dan zijn het mijn maandstonden geweest, jongens wat een gedoe, zijn het wel poliepen staat er me nog een ingreep te wachten, het houdt niet meer op

Aan mijn vele spierpijnen kan de oncologe ook niet veel aan doen, wat ik al doe : naar de kinisiste gaan en af en toe een dafalgan slikken als het te erg word.  Zal zo nog 3 jaar door moeten met mijn spierpijnen, maar met een beetje humor erbij zal dat wel lukken zeker.  Alhoewel mijne humor laat me de laatste tijd een beetje in de steek.  De laatste jaren heeft de humor me altijd rechtgehouden, maar ik ging ook altijd maar door, nu blijf ik meer stilstaan met mijn emoties, ik laat ze gewoon over me heen komen, ik lach ze niet weg met mijne humor, zoals ik altijd gedaan heb

jaja ik leer veel bij bij mijn psychologe, ben helemaal aan het veranderen, voel me veel rijker worden, langzaam maar zeker kruip ik uit mijn donkere tunnel waar de zon me gaat verwelkomen.  Alhoewel ik me weer slecht voel ben ik mijn vechtlust nog niet kwijt, en ik blijf positief denken, eens komen er betere tijden

08:19 Gepost door Sabine in Algemeen | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |

30-01-09

Geen prettige week gehad

Het is me deze week weer veel geweest, het zet me ineens weer een héél stuk achteruit, was nu net zo goed bezig.  Maandag ben ik eerst bij de pl chirurg geweest, dat werkte al een beetje op mijn gemoed.

Vanaf dinsdag ben ik enorme spierpijnen gaan krijgen, niet te doen, zo erg had ik het nog niet gehad, de tranen stonden in mijn ogen bij de kinisiste, kreeg bijna niets gezegd zo ellendig voelde ik me, de kinisiste had echt met me te doen, ze heeft me wat kunnen troosten en me wat van de pijn kunnen afhelpen, heb 4 verblijfsnaaldjes in mijn oren zitten tegen de pijn.  Ook dat werkte enorm op mijn gemoed.

Alsof dat nog niet genoeg is op 1 week, heb ik gisteren mijn maandstonden terug gekregen, volle paniek hier, want ik mag ze de eerste 5 jaar niet meer hebben.  Heb naar de oncoloog gebeld, en nu moet ik volgende week op controle inplaats van 5 maart, een maand vervroegd dus.  Ik ga waarschijnlijk spuiten bijkrijgen zodat ik ze niet meer krijg, heb al horen zeggen dat die spuiten bijzonder pijnlijk zijn, zit ik echt niet op te wachten.

Ik mag nu ook niet overschakelen naar de arimidex, omdat je daarvoor in de overgang moet zijn.  Echt balen weer, ik moet dus blijven die nolvadex nemen, zal dus de komende 3 jaren nog met die spierpijnen mogen rondlopen.   Ben ook enorm ongerust, nu met mijn maandstonden weer, mijne tumor was zo hormoongevoelig en nu gieren de hormonen weer door mijn lichaam, dat kan toch niet goed zijn, ben er niet gerust in, pfff dat allemaal bijeen zorgt er weer voor dat ik in een kanjer van een dip zit.

Heb naar mijn psychologe gebeld en mag nu een week vroeger gaan, ze hoorde al aan mijn stem dat het niet ging.  Pff en ik had al zo de hoop dat 2009 een goed jaar ging zijn voor mij, het is toch al enorm slecht begonnen, eerst die sinusitus en nu dit allemaal.

Ben blij dat de week om is, het was een slechte week, en volgende week gaat het niet veel beteren met die controle in zicht, begin nu al de kriebels te krijgen.

Ik hoop dat ik me rap terug beter ga voelen, want dit vind ik echt niet fijn meer.  Ik wil meer ups dan downs hebben en niet andersom.  Heb dringend wat goede afleiding nodig !!! 

21:14 Gepost door Sabine in Algemeen | Permalink | Commentaren (22) |  Facebook |