30-10-08

eventjes een update

Ik heb gisteren weer een goed gesprek gehad met de psychologe, ze liet vooral mij weer praten, af en toe stelde zij vragen.  Het eerst wat ze vroeg was hoe ik me voelde, ik zei dat ik me momenteel redelijk voelde maar dat ik dinsdag me een hele dag hondsellendig had gevoeld, ze vroeg wat er gebeurd was, ik heb verteld dat ik maandagavond naar de pl chirurg was geweest en dat er waarschijnlijk nog operaties zouden volgen, wel onder plaatselijke verdoving , maar toch !!!  De psychologe vroeg me exact te omschrijven hoe ik me toen voelde toen hij dat zei.  En dat was wel moeilijk om daarover te praten, werd echt even emotioneel, ik zei dat ik letterlijk naar adem moest happen, en dat ik echt zo'n gevoel had : nee stop dat wil ik niet, ik kan dat niet meer aan.  En hoe voel je je vandaag zei ze, ik zei : beter, ik relativeer weer meer, ik heb nu zoiets van als er nog operaties volgen dan is dat maar zo, maar voorlopig niet.  Je moet dat zeker dit jaar niet meer laten doen zei de psychologe, ik zei : nee doe ik ook niet, dat kan ik niet aan, ja ik zie het zegt ze, je reageert vrij heftig .
 
De psychologe vraagt of ik veel steun heb in mijn omgeving, van familie en zo, ik zeg : te weinig eigenlijk, mensen vragen wel hoe het gaat en als ik antwoord : redelijk met ups en downs antwoorden zij : maar je ziet er toch goed uit en dan zwijg ik.  Je wordt echt afgeblokt door sommige mensen zegt de psychologe, mensen weten dikwijls niet wat zeggen en weten niet hoe ze ermee moeten omgaan.  Ik vertel haar dat ik een paar héél lieve vriendinnen heb waar ik alles aan kwijt kan en dat ik ook een héél lieve kinisiste heb waar het ongelooflijk goed mee klikt.  Dat is héél fijn zegt ze, ook vertel ik dat ik met ons ma goed kan praten, over mijn spierpijnen en zo.  De psychologe vroeg of ik met Jaak over mijn gevoelens kon praten, ik zeg : ja en nee.  Wat bedoel je vraagt ze !!! Ik zeg dat ik dikwijls zeg dat ik spierpijnen heb of dat ik me niet goed voel, maar Jaak antwoord daar niet zoveel op.  Ofwel zegt hij : ja dat is wel vervelend, of hoe komt het, en dan even erna begint hij over iets anders.  Hij blokt ook direct alles af zegt de psychologe, hij praat duidelijk niet graag over emoties.  Maar zeg jij wel eens dat je bv bang bent of zo, praat je echt over hoe jij je voelt.  Ik zeg : nee eigenlijk niet, ik heb wel eens gezegd tegen hem dat ik bang ben om terug te hervallen of dat ik me soms helemaal niet goed voel.  Wees blij dat je er nog bent zegt Jaak dan, de psychologe moet ermee lachen.  Hij blokt duidelijk alles af zegt ze, om er niet teveel over te hoeven praten.  Je zou meer moeten proberen met hem te praten, duidelijk aangeven hoe je je voelt, niet alleen over je spierpijnen praten maar ook over je angsten !!!
 
Je hebt duidelijk moeite om over jezelf te praten zegt de psycologe.  Dat raakt me enorm als ze dat zegt, heb altijd gedacht dat het aan Jaak lag dat we zo slecht konden praten soms maar nu is het me duidelijk dat het ook voor een deel mijn schuld is, ik stop mijn emoties weg, ik eet ze op, net als ons ma.  Héél confronterend nu ik dat ineens zo besef.  Ik hou me altijd maar sterk, ga altijd maar door, praat niet over hoe ik me echt voel.  Heb mijn emoties altijd maar weggestopt, heb me altijd vrolijk gehouden naar de buitenwereld toe, ze vinden me ook altijd enorm sterk en positief, heb nooit gezegd hoe ik me werkelijk voel , ook niet naar Jaak toe en dat is verkeerd van me.
 
De psychologe zegt dat mijn verwerkingsproces ook in golven verloopt en dat vindt ze wel goed.  Ik vraag wat ze bedoelt.  Ja zegt ze, er zijn er die in een dip zitten en daar héél lang in blijven zitten, die blijven op 1 lijn zitten.  Jij zit de ene dag in een dip en de andere dag voel je je ineens weer beter, gaat echt op en af bij jou, je trekt je zelf altijd weer uit, nee zeg ik  dat doe ik niet alleen, mijn vriendinnen en mijn kinisiste trekken me eruit, ik kan dat alleen niet.  Ze vindt dat ik goed bezig ben, ik moet zo doordoen, en gewoon die bloesems blijven innemen want ze beginnen te werken,  Ik vertel dat die van de bloesems zei dat ik enorm zwaar gevoel rond mijn hart heb, dat is ook zo zegt de psychologe. Ze zegt ook dat sedinal druppels goed is om eens goed door te slapen en rescue is goed voor als er plots iets gebeurt of bij examenstress.  Ik moest ook die celzouten eens proberen voor mijn spierpijnen en vermoeidheid, kon zeker geen kwaad, maar ik moest zeker doorgaan met die bloesems, dat sterkt mentaal enorm aan zei ze.
 
Toen ik naar buiten ging zei ik dat ik de vorige keer met bibberende knieën naar buiten ging en dat ik héél koud had.  Ja zegt ze, je hebt ook een uur over jezelf gepraat, dat maakt veel emoties in je los.  Heb je dat nu weer vraagt ze, ik zeg : minder.  Maar toen ik naar buiten ging en naar mijne auto liep begon ik ineens weer te bibberen, héél raar eigenlijk.  Ik heb een enorm zwaar gevoel rond mijn hart, een zware steen, en nu is dat aan het afbrokkelen, zij brokkelt stukje per stukje af, héél confronterend en emotioneel, ik voel me al wat lichter nu, die steen is in duizend stukjes gebrokkeld.  Ze maakt enorm veel bij me los.  Het doet me enorm goed : het praten bij de psychologe, het innemen van die bloesemdruppels.  Ik ben enorm blij dat ik die stap uiteindelijk heb gezet en dat het zo goed klikt met haar.  Je hebt nog een lange weg te gaan zei de psychologe, ook omdat je die hormoontherapie nog 3 jaar moet nemen, dat blokt enorm af, maar je bent in elk geval goed bezig.
 
Nu moet ik eind november teruggaan, ze heeft nu 3 weken verlof. 
 
Mijn spierpijnen zijn een stuk beter, heb een kinisiste met gouden handen  !!! Ze is ook als een soort therapeute voor mij.
Het gaat voorzichtig de goede kant met me op, ik ben er nog lang niet, maar die dikke grote steen rond mijn hart is helemaal aan het verbrokkelen, ik voel me al lichter dankzij de psychologe, ze brengt veel in me naar boven.
Ik ga me nu rusten, want ben behoorlijk moe vandaag en nog emotioneel van gisteren

13:09 Gepost door Sabine in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

26-10-08

Ik sleep me vooruit

Pffffffffff wat voel ik me weer slecht, van donderdag tot gistermiddag had ik eventjes een opflakkering dat ik me iets beter voelde, waarschijnlijk dankzij het bezoekje van mijn lieve vriendin Veerle

Maar nu, ik ben ook al van donderdag extra bachbloesems druppels aan het innemen omdat mijn klachten verergerden, ik kreeg een héél opgejaagd gevoel, ben nu vandaag voor de 4de dag die extra druppels aan het innemen, maar nog geen verbetering, voel me enorm opgejaagd en doodmoe.  Normaal moesten de klachten verminderen na een paar dagen die extra druppels in te nemen.  Niet dus, ik voel me alleen maar slechter worden.

Morgen ga ik naar die winkel bellen waar ik die bachbloesems gehaald heb, kijken wat ik moet doen.  Ik voel me zo ellendig, loop hier als een zombie rond !!!

Woensdag terug naar die psychologe, ben benieuwd wat ze gaat doen, hopenlijk voel ik me daarna al wat beter.  Ik zoek zoveel mogelijk afleiding, doe veel leuke dingen, meer kan ik toch niet doen.

Heb de kracht en de energie niet om nu op andere blogs te lezen, weer eventjes blogpauze dus !!! Ik wens iedereen een fijn weekend toe.  En hopenlijk gaat het snel beter met me !!!!

    

 

11:28 Gepost door Sabine in Algemeen | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |

23-10-08

Fijne namiddag

Ik voel me nog niet echt beter, heb die bachbloesem druppels al moeten vermeerderen, want mijn klachten werden erger, ben nu al een paar dagen meer druppels aan het innemen, maar voel nog geen verbetering !!! Zal geduld moeten hebben zeker.

Namiddag heb ik echt de zon weer in mijn hart gevoeld

001.gif       0002.gif

Mijn lieve soulmate, mijn liefste vriendin Veerle is me komen opvrolijken.   Ik voel me al een hele dag opgejaagd en moe, maar zolang zij hier was voelde ik me warempel goed, zag eindelijk een grote lichtpunt in mijn duisternis. 

Echte vrienden troosten elkaar als ze het moeilijk hebben, en dat doet Veerle altijd, ze heeft het zelf zo moeilijk de laatste tijd en toch komt ze speciaal van Antwerpen naar hier om mij te troosten en te steunen, ik heb hier geen woorden voor, voel me zo gelukkig met zo'n pracht van een vriendin.  Lieve Veerle was ik jou maar 20 jaar eerder tegengekomen.

We hebben héél wat bijgekletst en gelachen, de uren vlogen jammer genoeg voorbij

bedankt

Veerle : voor je vriendschap, je steun je troost, je bent een vriendin van onschatbare waarde voor me, een zeldzame parel.  Ik voel me zo goed bij jou, friends forever kan ik wel zeggen.  Altijd sta je klaar voor me en dit verdiend wel een mooi bloemetje,

039.gif

Speciaal voor jou

 

 

Deze tekst geeft perfect weer hoe ik me voel bij jou Veerle en hoe ik onze vriendschap ervaar.  Geniet ervan

19:43 Gepost door Sabine in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |